19. yüzyılda Washington Irving, Elhamra'da geçirdiği süre boyunca sarayın atmosferini ve duyduğu efsaneleri not ederek "The Alhambra" adlı eserini kaleme aldı. Bu kitap, Elhamra'yı Kuzey Amerika ve Avrupa okurları için romantik ve gizemli bir Doğu sarayı olarak kurguladı; anıta yönelik ilgiyi büyük ölçüde artırdı.
Aynı dönemde pek çok Avrupalı ressam, Elhamra avlularını ve Generalife bahçelerini tuvale taşıdı. Işık-gölge ilişkisi, su yansımaları ve ince sütun dizileri, oryantalist resmin en sevilen konularından biri hâline geldi. Bu görsel repertuvar, kartpostallardan seyahat afişlerine kadar uzanan geniş bir ikonografi üretti.
20. yüzyıl ve sonrasında fotoğrafçılık ve sinema, Elhamra'yı yeni açılardan belgeledi. Mimari detaylara odaklanan siyah-beyaz fotoğraflar, alçı süslemelerin ve yazıtların karmaşık dokusunu öne çıkarırken; renkli görüntüler, zellige mozaiklerin ve bahçe peyzajının canlılığını vurguladı. Pek çok belgesel ve film, Elhamra'yı tarihsel veya sembolik fon olarak kullandı.
Günümüzde Elhamra, çağdaş sanat projelerine, edebî eserlere ve akademik araştırmalara ilham vermeyi sürdürmektedir. Dijital sergiler, üç boyutlu modeller ve ışık projeksiyonları, anıtın hem geçmişle bağını koruyan hem de yeni yorumlara açık canlı bir kültürel referans olduğunu gösterir.