Açık ve koyu taş sıralarının dönüşümlü kullanımıyla oluşan şeritli duvar ve kemer tekniği. Görsel ritim sağlar.
Gövdeyi çerçeveleyen kiriş sistemleri ve girih desenli kaplamalarla zenginleştirilen ahşap tavan tipolojileri, akustik ve ısı konforuna katkı sağlar. Boya ve varak ile renkli bir katman eklenir.
Ahşap, taş ve alçının birlikte kullanımı, Nazrid estetiğinin malzeme sentezini yansıtır. Ahşap işçiliği, epigrafi ve arabesk motiflerle birleşerek üç boyutlu bir ‘yüzey müziği’ üretir.
Salon ve avluların, sesin yankı ve dağılma biçimlerini şekillendiren fiziksel özellikleridir. Müzik ve şiir okumaları için önemli bir tasarım parametresidir.
Kemer veya açıklığı dikdörtgen bir çerçeveyle sınırlandıran dekoratif bant.
Elhamra bağlamında kullanılan mimari bir terimdir.
Kapalı mekândan açık avluya geçişte algılanan kısa eşik veya basamak bölgesidir. Işık ve ses değişimi, psikolojik bir geçiş hissi yaratır.
Altı kalın, üstü incelen duvar profili; savunma ve stabilite için.
Avlu ve bahçe düzeninde su kanalları, yürüyüş aksları ve bitki yataklarının oluşturduğu geometrik ızgara kurgusu.
Elhamra bağlamında kullanılan mimari bir terimdir.
Üç tarafı kapalı, bir tarafı avluya açılan, çoğunlukla tonoz veya çatı ile örtülü derin niş mekândır. Bazı salon girişlerinde bu tipolojiye yaklaşan örnekler görülür.
Açık avlu veya yüksek salonların çevresini dolaşan, üst seviyede yer alan dar yürüyüş şeritleridir. Manzara ve gözetleme işlevi görür.
Mekânlar arası geçişlerde, basamak yüksekliği, tavan kotu ve ışık seviyesi gibi küçük farklılıklar, ziyaretçinin farkında olmadan ritim duygusunu düzenler.
Bu tasarım dili, selamlık ve haremlik arasındaki ‘mahremiyet gradyanını’ okunur kılar.
Alçı, ahşap ve seramik gibi taşıyıcı olmayan bezeme malzemelerinin, taş duvarın üzerine ikinci bir estetik katman oluşturmasıdır.
Altı dar, üstü genişleyen at nalı biçimindeki kemer formu.
İslam ve Gotik mimaride kullanılan, at nalı şeklindeki kemerdir. Elhamra'da pek çok kapı ve geçişte bu kemer formu kullanılmıştır.
Avlu ve salonlarda göz hizası ile yürüyüş eksenleri arasındaki çakışmalar, beklenmedik karşılaşmalar ve görsel hizalamalar üretir. Bu, mekânın ‘oyunbaz’ niteliğini güçlendirir.
Böylece statik mimaride dinamik bir deneyim elde edilir.
Elhamra bağlamında kullanılan mimari bir terimdir.
Elhamra bağlamında kullanılan mimari bir terimdir.
Elhamra bağlamında kullanılan mimari bir terimdir.
Açık-koyu taş, mat-parlak yüzey veya pürüzlü-düz dokuların yan yana getirilerek derinlik etkisinin artırılmasıdır.
Elhamra bağlamında kullanılan mimari bir terimdir.
Duvarlarda görülen sığ girintiler, hem süsleme hem de sembolik saklama alanları olarak yorumlanır.
Ahşap kafes pencereleridir. Harem bölümlerinde kadınların dışarıyı görmesine izin verirken dışarıdan görünmelerini engeller. Elhamra'da üst katlarda mashrabiya örnekleri vardır.
Cami veya mescidlerde Mekke yönünü gösteren niş veya duvar girintisidir. Elhamra'da bazı salonlarda mihrap örnekleri bulunur.
Mirador, manzara seyretmek için tasarlanmış çıkıntılı balkon veya pencere girintisidir. Elhamra'da çok sayıda mirador, Granada şehrine ve dağlara bakar.
Muqarnas, küçük hücrelerden oluşan üç boyutlu bir mimari süsleme tekniğidir. Elhamra'da özellikle kubbe ve geçiş elemanlarında görülür.
Muqarnas hücrelerinin yukarı doğru örgülenmesiyle oluşan üç boyutlu kubbe etkisi.
Elhamra bağlamında kullanılan mimari bir terimdir.
Hücrelerin yukarı doğru örgülenmesiyle oluşan üç boyutlu kubbe etkisi. Aslanlar Sarayı'nda görkemli örnekleri bulunur.
Kare planlı mekândan dairesel kubbeye geçişi sağlayan kavisli mimari elemandır. Geçiş yüzeyleri çoğu zaman bezemeyle zenginleştirilir.
Patio, etrafı yapılarla çevrili açık avlu alanını ifade eder. Elhamra'da Aslanlar Avlusu ve Mirtler Avlusu gibi örnekler bulunur.
Birden fazla küçük yarım dairenin birleşiminden oluşan kemer formu. Elhamra kemer repertuarında sık kullanılır.
Elhamra bağlamında kullanılan mimari bir terimdir.
Revaklı giriş veya yarı açık geçiş mekânı; gölge ve geçiş sağlar.
Elhamra'nın en anıtsal giriş kapılarından biridir. Üzerindeki semboller, adalet, koruma ve iktidar temasını vurgular.
İç avlulara açılan zarif bir giriş kapısıdır. Adına rağmen şarapla doğrudan ilişkisi kesin değildir; ticaret ve geçiş noktası işleviyle bilinir.
Mescid ve ibadet mekânlarında yönlenmeyi belirleyen Mekke istikameti. Elhamra'daki küçük mescidlerde mihrap nişi kıbleyi gösterir.
Sütunlar üzerine oturan ve üstü örtülü geçiş koridorlarıdır. Elhamra avlularında gölge, ritim ve perspektif etkisi yaratır.
İnce sütunların düzenli aralıklarla dizilerek yürüyüş ve bakış ritmini belirlemesidir. Aslanlar Avlusu bunun ikonik örneklerindendir.
Avlu ve bahçelerde, hava akımını yönlendirecek şekilde tasarlanan dar sokak ve geçitlerdir. Doğal havalandırma ve serinlik sağlar.
Elhamra bağlamında kullanılan mimari bir terimdir.
Kare plandan kubbeye geçişi sağlayan köşe kemer/tonoz çözümü.
Revaklar, su yüzeyleri ve gölge üreten bitki örtüsü, yazın serin, kışın ise korunaklı mikro-iklimler yaratır. Malzeme ve su ilişkisi, termal konforu destekler.
Doğal havalandırma yolları ve geçirgen cephe elemanları, hava akışını düzenler.
Üç küçük lobun birleşimiyle oluşan kemer kompozisyonu.
Taş, tuğla ve harçtan oluşan, yük taşıyan ana duvar ve kemer sistemidir. Elhamra bezemeleri bu çekirdek üzerine inşa edilir.
Elhamra bağlamında kullanılan mimari bir terimdir.
Taş, tuğla veya seramikten oluşan yürüyüş yüzeylerini ifade eder. Su kanalları ve bordürlerle birlikte avlu kompozisyonunun bir parçasıdır.
Tavan yüksekliği ile iki kat birden algısı oluşturan geniş iç mekân tipidir. Hiyerarşik mekân kurgusunda temsil ve iktidar imgesini güçlendirir.