Delikli pencereler, ince işçilikli kafesler ve su yüzeyi, ışığı sürekli değişen desenlere dönüştürür. Bu, ilahi nur ve bilgelik imgeleriyle ilişkilendirilir.
Elhamra mimarisinde süsleme, yalnızca yüzeysel bir bezeme değil, ışıkla birlikte ‘canlanan’ bir dil olarak tasarlanır. Muqarnas hücreleri, poliloblu kemerler ve yesería kabartmalar, güneş açısına göre değişen gölgeler üretir.
Yansımalı su yüzeyleri, yazıtların ve geometrik motiflerin tekrarlanan ritmini güçlendirir. Böylece sabit bir forma sahip mekân, zaman içinde farklı duyusal hâllerde algılanır; bu da sarayın ‘hareketli estetik’ anlayışını açıklar.
Elhamra'yı anlamak için kullanılan sembolik veya kavramsal bir terimdir.